Aikido Groene Hart

1 week geleden

Joël, net geslaagd voor zijn derde kyu-examen verteld hier wat Aikido voor hem betekent. “Ik ben Joël en woonachtig in Woerden, getrouwd en vader van drie kinderen. Toen ik in 2021 begon aan Aikido zocht ik een nieuwe manier van bewegen die me zou helpen me fit en soepel te voelen; fysiek zelfvertrouwen zou geven. In de jaren ervoor had ik Kempo en Krav Maga gedaan. Dit hielp qua zelfzekerheid in het werk dat ik toen deed: begeleider van mensen met een verstandelijke beperking en gedragsproblemen. Het was een tijd waarin ik in het werk mijn mannetje moest staan. Een wereld waarin ik het gevoel had altijd voor mijn plekje te moeten vechten. Daar had ik op een bepaald moment genoeg van. Ik ben toen met een andere doelgroep gaan werken en onder andere een tijdje Yoga gedaan. Toch ging het weer kriebelen, maar ik wist ook dat ik naar iets anders op zoek moest. Zo kwam ik terecht bij Aikido Groene Hart, waar ik deze krijgskunst meer ervaar als samen optrekken in plaats van rivaliteit. Als ik nu aan de training begon had ik niet meer het gevoel dat ik mijn hoofd boven water moest houden, maar kwam ik juist opgebeurd met energie thuis. Niet meer vechten en hakken, maar werken aan je vorm. Voordat je lichaam de essentie begint te voelen van de bewegingen en leert begrijpen wat het moet doen, ben je heel wat jaren verder. Voor mij betekent dat ontspannen leren werken met technieken in plaats van met kracht. Waarom zou je zoveel tijd nemen om dat te leren? Voor mij ligt het antwoord denk ik, naast het fysiek in conditie blijven, ook in de gedachte achter Aikido. Ik wil weerbaar zijn, tegenstand en aanval durven aankijken en pareren. Wat ik niet wil is als eerste de ander kapot kan maken, zodat ik zelf niet geraakt kan worden. Nu werk ik als leidinggevende in de verstandelijk gehandicaptenzorg. Ik heb zowel met bewoners, ouders, begeleiders als bestuurders te maken. Je zou kunnen zeggen, soms komen ze van alle kanten. Ik denk dat Aikido me hierin heeft geholpen. Ik hoef niet te vechten of te winnen. Maar wil wel rechtop staan en laten zien hoe het samen kan. De medemens is geen vijand, maar iemand die je helpt je eigen vorm te vinden. Dat voel ik bij Aikido Groene hart. Ik leer van sterke collega’s, dan kan aikido heel fysiek zijn. En dan weer van anderen die een prachtige vorm en techniek hebben en mij dwingen om subtieler te werken. Net mijn examen achter de rug en het was het eerste examen waar ik tevreden was over mijn optreden. Nog steeds aan het begin, maar wel blij waar ik nu al ben.”

Aikido Groene Hart

2 weken geleden

Er zijn van die prachtige magische momenten in de natuur. Ze zijn er altijd, alleen soms nadrukkelijker. Soms ook moeten we er gewoon even bewust van worden. Zo ook deze zaterdagochtend. Bij het wakker worden was alles wit in Nederland. Dat was al weer even geleden, maar zo mooi als deze ochtend is best zeldzaam, maagdelijk. Bij het uitlaten van de hond, alsof in een sneeuwstorm, de sneeuw dwarrelend om ons heen. De hond vrolijk en enthousiast happend in de lucht en naar de sneeuw op de grond. Met geknepen ogen door de straat en als je dan vooruit kijkt zie je in het licht van de lantaarnpalen de sneeuw spelen in de lucht en de schaduw ervan bewegend over de straat. Prachtig. Er waren diverse mensen die gepland hadden naar Tissier te gaan, maar de keerzijde van de sneeuw is het gevaar op de weg met gladheid. Sommigen besloten niet te gaan, andere moesten halverwege weer omkeren. Britt haar wekker ging om zeven uur en een half uur later zocht ze naar haar auto verstopt onder de sneeuw: “De sneeuw viel met bakken uit de hemel. Sander en Marieke kwamen ook aan tegelijk met mij. Jeetje het was wel even spannend om dat stuk te gaan rijden. Lekker glibberig was het wel op de weg. We doen het voorzichtig en vooral rustig aan. Iets voor tien uur arriveren we in België. Barry hebben we daar ook ontmoet. Snel omkleden en de mat op. Precies op tijd. Het was het twintig jarige jubileum van Wim van Gils, een hele prestatie. Christian Tissier komt al die tijd al bij Wim seminars geven. We beginnen met groeten en daarna door met de warming up. Dat was wel nodig want het was erg koud. Daarna een stretch oefening vanuit ai hanmi ikkyo omote en aan het einde stretch die persoon even in de sleutelpositie. Daarna door naar verschillende technieken. Katatedori shiho nage. Tissier gaf mij de eer te laten voelen waar de klem in zit. Wanneer ik ga lopen duwen werkt het niet. Tissier legt uit: ‘Als ik ga zoeken waar jouw balans niet zit dan heb ik je.’ Recht naar m’n knie toe zet hij de klem aan. Ik blijf het zo mooi vinden hoe hij dingen uitlegt. We hebben verschillende technieken gedaan. Katatedori soto kaiten nage ura. Shomen uchi shiho nage, katatedori kokyu nage… en nog veel meer. Het was weer een fijne les van Christian Tissier. We kijken nu alweer uit naar de volgende.”

Aikido Groene Hart

1 maand geleden

Sommigen waren erg nerveus, anderen hadden al aangegeven “ik krijg een blackout” maar uiteindelijk viel het gelukkig allemaal erg mee. Examenavond december 2025 stond in het teken van ‘geweldloosheid’. Aikido is een krijgskunst en die gaan over oorlogsvoering. Het interessante van de Aikidoka is dat ze niet tegen iets leren vechten, maar juist vóór iets. Geweld is een oer fenomeen in de menselijke geschiedenis. Oorlogsvoering heeft te maken met strategie en tactiek. Strategie gaat over de verandering van methode en in Aikido daarmee over het leren omgaan met agressie van de ander en jouw eigen gevoel van onmacht hierin middels onze technieken. Tactiek gaat meer over de fasering van die methode en daarvoor heeft Aikido een ingenieus dangraden systeem. Tot shodan gaat het feitelijk meer over het leren hanteren van het geweld door geprogrammeerde en gestructureerde bewegingen. Bij nidan leert de leerling aan de hand van de technieken het oncontroleerbare zonder confrontatie te managen door er een uitgestelde handeling van te maken. Bij de derde dangraad gaat het er voor de leerling vooral om zijn eigen wilskracht te leren beteugelen door tijdens de technische handeling een vertraging in te bouwen; dat geeft de aikidoka tijd om zich moreel te bezinnen onder de druk van die omstandigheden. Bij de laatste technische dangraad worden de technieken efficiënter, gerichter en explosiever, maar nog steeds zonder de ander geweld aan te doen. Het is een lange weg, maar een geweldige morele revolutie voor de leerling die in mijn ogen iedereen eigenlijk ten goede komt. Voor mij is dit ook de kracht en schoonheid van onze prachtige krijgskunst Aikido en kon het niet laten om deze informatie met onze leerlingen te delen op deze natuurlijk bijzondere avond. Er is veel geoefend de weken ervoor door de examen kandidaten en dat kwam zeker tot zijn recht deze avond. Alle kandidaten zijn gepasseerd en... zelfs zonder de blackouts. Dat sterkt het vertrouwen van de leerlingen, zo was te zien. Iedereen dank voor de aanwezigheid en ondersteuning van deze kanjers en iedereen van hieruit alvast hele fijne dagen toegewenst.

Aikido Groene Hart

1 maand geleden

In december was de eerste Jo-stage met Anita Paalvast bij Aikido Groene Hart. Fui Moy keek er erg naar uit en was van de partij deze vroege ochtend. Gemoedelijk met elkaar begonnen met matten leggen. Geen haast deze ochtend, als het ware is dit haast een soort warming up met elkaar. Met een nieuwsgierige groep van ongeveer twintig Aikido leden stonden we op de mat in volle afwachting. We zijn vooral ook weer even begonnen met de basis van de jo. Het was een gemixte groep: leerlingen die al vaker met de jo hadden gewerkt, maar ook een aantal die er nog nooit mee te maken hadden gehad. Anita was voorbereid en had vanuit huis wat extra jo’s meegenomen voor mensen die er nog geen hadden. Anita geeft ook regelmatig trainingen in het bedrijfsleven, dan ontkom je er niet aan om voorraad extra jo’s achter de hand te hebben. Fui Moy vertelt over deze stage vanuit haar eigen ervaring: “Allereerst hoe we met een Jo de training starten (de rituele begroeting). Daarna lichtte Anita toe dat vanuit een goede houding, de beweging op een natuurlijke wijze voortvloeit en daarna de techniek makkelijker volgt. Met een goede houding kan je makkelijker vanuit je centrum de beweging inzetten. We zijn het eerste uur begonnen met instappen, aansluiten en vooral ook leren stoten met de Jo, eerst solo en daarna in tweetallen. De bewegingen lijken simpel, maar juist door de simpliciteit van de beweging kwam ik erachter wat ik kon verbeteren aan mijn houding. Wat ik bij mezelf tegen kwam: sta ik gecentreerd of te veel naar voren of naar achteren, heb ik mijn buik naar voren gericht of draai ik weg, beweeg ik afgestemd of niet, wat is de afstand met mijn sparringpartner, hoe komt het dat ik verkeerd uitkom? Dat was erg leuk om te ontdekken vanuit deze manier van lesgeven. Het tweede uur hebben we geoefend op ontwapening met de Jo (Shiho nage en Kote gaeshi). Ook hierbij moesten we letten op onze houding en de beweging vanuit ons centrum afstemmen op de partner, zodat we moeiteloos de partner meekrijgen. Het was fijn om tijd te hebben om te trainen op het fundament van Aikido. Kortom, een heel leuke stage en ik kan niet wachten op de volgende.”

Aikido Groene Hart

1 maand geleden

Zondagochtend om kwart over negen begonnen Lucien en Joost in een stille zaal met het leggen van de matten. Zoetjes aan kwamen helpers binnendruppelen om te helpen. Om tien uur begon de stage en meer dan twintig geïnteresseerden gingen in seiza langs de mat zitten. Joost opende de stage met het appel om het houten zwaard te behandelen en te ervaren als een vlijmscherp en levensgevaarlijk Japan zwaard, een katana. Lucien deed de warming up en een stukje slagtechniek om de spieren op te warmen. Vooral het lopen met om en om over het hoofd heen slaan en dan telkens weer het zwaard naast het hoofd houden leek aanvankelijk makkelijker dan het was. Dit koppel demonstreerde vervolgens de eerste reeks van Kashima inclusief groet, waarna Joost de eerste techniek toelichtte: de juiste afstand, houding, ontspannen schouders, en vervolgens de te maken bewegingen en te nemen stappen. Best nog aardig wat aspecten om op te letten. Lucien nam de tweede techniek voor zijn rekening. Een voor beginners behoorlijk complexe bewegingen met knie in knieholte, lichaam laten “vallen” waardoor het zwaard “als vanzelf” het zwaard van de uke tegenhoudt, heupwissel, en… nou ja, ingewikkeld dus. Sommige aikidoka’s hadden rode wangen van het intensieve oefenen. De derde techniek is eenvoudiger: aanval met shomenuchi, waarop tori uke’s zwaard met een boogje opzij tikt en de aanval kan overnemen. Eerst een poosje het wegtikken apart oefenen, en daarna weer de hele techniek. Thijn, een beginnend zwaard beoefenaar, moest nog even ontdekken hoe de beweging precies moest, maar met doorzettingsvermogen en ondersteuning van Marieke, lukte het uiteindelijk om een hele techniek samen af te maken. Bravo voor deze uit instromer uit de groep Aangepast Sporten. Ook de vierde techniek werd geoefend en goed opgepakt: uke steekt naar de buik van tori, en tori weert het zwaard met een venijnige tik af. Door tijger energie in zichzelf op te roepen wisten Amber en Marieke er een mooi schouwspel van te maken waarbij de dreiging van tori een duidelijk effect had op uke. De laatste van de vijf technieken bestaat uit een shomenuchi aanval welke met een soort boogje wordt gepareerd. Je moet echter wel op tijd inkomen. En zo zijn de twee uren voorbij gevlogen. De meeste aanwezigen waren enthousiast en gaven te kennen vaker te komen op de zwaardstages want het vergt aardig wat tijd en oefenen om deze eerste reeks goed onder de knie te krijgen. Voor Joost en Lucien een geslaagde ochtend.

Aikido Groene Hart

2 maanden geleden

Rob Conradi komt elk seizoen bij ons langs als gastdocent. Ditmaal op de vrijdag waar hij zowel het beginners- als het gevorderden uur heeft verzorgd. Ook de jeugd was natuurlijk weer uitgenodigd voor deze bijzondere les. Tim heeft genoten van de stage: “Het was een super leuke en leerzame les van Rob. Zijn enthousiasme en plezier voor lesgeven straalt eraf en is zeer aanstekelijk. De les draaide onder andere om de aanval katadori menuchi met als aandachtspunt een sterk centrum of hara te hebben. Onder andere gokyu nage, iriminage en uchi kaitenage in twee variaties kwamen voorbij. Het tempo zat er goed in, maar Rob zorgde ervoor dat iedereen het goed bij kon houden.” Marieke was vooral onder de indruk van de termen die tijdens de les van Rob Conradi-sensei voorbijkwamen. Het eerste half uur werd er vooral gefocust op het gebruik van de hara en het principe van ma-ai (de ruimte tussen uke en tori). Dit bijvoorbeeld vanuit de techniek gokyo-nage met zwaard als uitleg om het werken vanuit je hara, maar ook het gebruik van de onbuigzame arm nog eens extra te benadrukken. Het interessante van de behandelde technieken was dat deze niet afgemaakt werden met het gebruikelijke werpen, maar in plaats daarvan ook het comfort van de uke mee te nemen door deze te stretchen. Bij de tweede helft kwam, naast de hara en ma-ai, ook het principe van ‘zanshin aan bod. Dat is de energie die blijft hangen nadat de uke is geworpen en de alertheid die daarbij overblijft. Dit werd gedemonstreerd door technieken, waaronder irimi-nage. Tegen het einde van de stage werd er vooral gefocust op het werken in cirkels bij de irimi-nage. Hierbij werd gerefereerd naar de uitvoering van de Taiwanese aikidoka Teresa Wang, die bekend staat voor het bewegen in cirkels.” Rob vind het altijd erg fijn om bij ons te zijn: “Ik voel me welkom en zie vele enthousiasme en vrolijkheid. Ik begin ook de leerlingen bij naam te kennen en zie ze groeien in hun kracht; vooral de jeugd is leuk om te volgen in hun ontwikkeling.”

Aikido Groene Hart

2 maanden geleden

Een nieuwe aanwinst voor onze vereniging: Anita Paalvast. De meeste van ons kennen Anita al van de jo-stages die zijn in de afgelopen jaren bij ons heeft gegeven. Anita vertelt over haar loopbaan: “Ik begon in 1993 met Aikido in Frankrijk bij een studentenclub. Al snel ontdekte ik hoe boeiend Aikido was en stapte ik met 6e kyu over naar een reguliere club, waar ik mijn 5e en 4e behaalde. Hier volgden ze lijn van Tamura Sensei. Terug in Nederland trainde ik een jaar in Delft, waar ik opnieuw 4e kyu moest doen om de stijl eigen te maken. Intussen vond ik een club in Den Haag waarvan de stijl – die van John Stevens Sensei – me bijzonder aansprak. Stevens Sensei heeft lang in Japan gewoond en getraind onder Renjiro Shirata Sensei, een directe leerling van O Sensei. Er werd intensief met wapens gewerkt: elke les duurde twee uur, waarvan dertig minuten met bokken en jo. Vanwege de stijlovergang deed ik opnieuw 4e kyu examen, in 1996. Uiteindelijk trainde ik zeventien jaar bij deze club en behaalde er al mijn vier dan-graden. Later kwam ik in Leiden terecht, waar men de lijn van Tissier Sensei volgt, net als bij Aikido Groene Hart, waar ik me nu bij heb aangesloten. Van John Stevens Sensei leerde ik de veelzijdigheid van de jo. Hij droeg zowel jo-series van Shirata Sensei over als eigen ontwikkelde vormen. Hij omschreef de jo als een intuïtief wapen, in tegenstelling tot de vastberadenheid van de bokken. Tijdens zomerscholen begonnen we zes dagen lang de dag met _suburi_: duizend zwaardslagen en duizend stokbewegingen. ’s Middags volgden een uur zwaard- en een uur jo-training. Zo heb ik vele uren met de jo gewerkt, in solo-oefeningen, partnertraining en ontwapeningstechnieken.” We zijn erg blij met de versterking van Anita en haar ruim dertig jaar ervaring met Aikido en jo. Grappig detail is dat ook Paul op deze foto achterin te vinden is.