Zaterdag 18 oktober was de eerste stage waar ik samen met zijn zoon getraind heb. Een toffe ervaring om zo eens met je eigen zoon te trainen. De regionale Herfststage wordt gegeven door mijn eigen leraar Marc Jongsten (vijfde dan) in Leiden. Verbazingwekkend dat er ruim dertig aikidoka’s op de mat stonden met dat prachtige weer. Bovendien in de vakantie. Ook voor ons was het ‘s morgens nog niet zeker hoe de dag zou gaan lopen. De meisjes hadden andere plannen: shoppen. Wij wilden graag samen naar de aikido stage. Nog een hele onderhandeling (want zo gaat dat tegenwoordig). Uiteindelijk zouden wij ‘s middags na de stage de hond nog uitlaten zodat de ‘meisjes’ langer in de stad konden blijven. Wij samen op weg naar Leiden. Er waren zo’n vijf kandidaten van Aikido Groene Hart aanwezig.

We begonnen lekker relaxed met katate dori kokyu nage, eerst even lekker inrollen. Chay (mijn zoon van 10) was al voor de klas gevraagd met de aftrap. Hij stond zijn mannetje prima voor de groep. Goed te zien. Daarna wat meer exotische technieken met elkaar. Het pro actieve snijden van de katatedori hand naar het gelaat van de partner en als de uke de hand wil grijpen, je hand erover heen en je hebt een shiho nage. We hadden deze variant al eens op een stage van Tissier gedaan. Ik vind deze vorm heerlijk werken. Als ik samen met Edwin aan het oefenen ben, komt Marc bij ons staan en verteld dat we meer samen moeten werken: ‘be together,’ zoals Tisser dat had gezegd. Marc was net terug van een paar dagen Tissier. Hij vertelt dat Tissier niet zozeer over het ‘doen’ van de techniek heeft gesproken, maar meer ‘hoe je moet studeren’ in aikido.

Het is lastig de voeten goed te plaatsen bij deze versie. Als iemand voor de zoveelste keer de benen verkeerd doet, doet Marc het nog eens voor. ‘I will try,’ roept die persoon. Dat is de kern van de martial arts, vertelt Marc voor de klas. Ieder keer opnieuw proberen, dat is de enige manier. ‘You do not do the movement, but you must become the movement.’ We schakelen naar ushiro ryote dori kokyu nage. Chay werkt met een lange gast uit Leiden, iets van 2 meter hoog. Hij kijkt fronsend naar Marc, spreidt zijn handen en haalt vragend zijn schouders op. Marc haalt ze beiden voor de klas. He is too small roept de lange. He is too big, riposteert Chay. Als Chay hem heeft in de positie voor de kokyu nage, zegt Marc: kijk, nu kan je hem bijten, of een kopstoot geven. Maar dat mag niet! Chay: ‘Acchhhh?’ Gegrinnik op de mat in de rij. We hebben hard gewerkt die middag. Het was buitengewoon broeierig in de zaal. Het water liep van je gezicht.

We moesten in het tweede deel lang achter elkaar doorwerken. Ondanks de broeierigheid een zeer geslaagde middag. Als het zo warm is en lang achter elkaar doorwerkt, moet je een ander soort modus zien te vinden in je manier van trainen. Ik word daar steeds handiger in. Je komt in een soort monotone manier van draaien. Het vallen onderscheidt zich dan haast niet meer van opstaan. Heel apart. We konden niet blijven voor de examens, anders zou de blaas van onze hond ontploffen. Gauw naar huis dus. Bij thuiskomst nog even de hond een uurtje uitlaten door de boerenweilanden. Ik moest wel even een klein drempeltje over, want was liever lekker op de bank gaan liggen of zoiets. Afijn, het was een prachtige herfstmiddag: volle zon en 23 graden halverwege oktober. Toch nog een heerlijke wandeling. Onderweg werd ik gebeld door mijn dochter: ‘Hoe laat ben je thuis? Ik heb zulke leuke kleren gekocht en wil ze graag laten zien!’ Ook zij hadden blijkbaar een geslaagde middag gehad.