Woensdag 9 december was het weer zover: de tweede ronde examens voor de aikido kinderen van dit seizoen. Jeetje, wat een verandering is er ontstaan omtrent de examens in deze groepen. Waar iedereen het vorig jaar nog super spannend vond, zaten de kinderen dit keer aan de kant uit te kijken naar de examens?! Toen ik vroeg of ze nog even wilde oefenen, riep iedereen in koor: nee hoor, laten we direct beginnen. Dat hebben we haast in een seizoen voor elkaar gekregen en is natuurlijk fantastisch. Een belangrijk onderdeel van aikido is omgaan met stress en spanning, dat is in ieder geval voor dit onderdeel geregeld. Gedurende dit proces kijk ik dan vanuit mijn ooghoeken naar de nieuwe kinderen, die direct ook enthousiast reageren. Zo voedt de oude generatie direct met dit positieve gevoel de nieuwe generatie op. Prachtig om te mogen aanschouwen dit soort groepsprocessen. We begonnen om drie uur met de eerste groep: kinderen van vijf en zes jaar oud. Aansluitend deze middag de andere twee kindergroepen tot en met tien jaar.

De techniek waar we aan gewerkt hebben de afgelopen reeks was kata dori ikkyo ura. We hebben de les opgeknipt in diverse delen van de bewegingen, ondersteund met de gerelateerde spieroefeningen in het Aikifit deel. Aandacht ook aan de uke kant waar de kinderen als een tuimelaartje moesten leren meebewegen als de balans licht verstoord werd door de tori. Maar ook met de lichaamstaal zijn we druk bezig: rechtop, niet schrikken en gewoon je ding doen. Met stomme verbazing hebben de leraren gekeken naar de examens. Rustig stapje voor stapje tot de aanvaller op de grond lag en afsloeg. De kinderen moeten een voor een voor de klas komen, dan leren ze direct wennen aan ogen die kijken. Het groeten naar elkaar is al geïntegreerd in dit proces en ook het ophalen van de diplomaatjes doen we nu op een officiële manier. Op het einde van de les zit iedereen keurig in de rij en wordt hun naam opgenoemd. Ze komen dan naar voren om het diploma op te halen bij de leraar en krijgen dan een applaus van hun aikido collegaatjes.

Donderdag 10 december waren de examens in Vleuten. Meer dan twintig kinderen gingen daar op. Assistent leraar Tim begon de les met het tikspel en de warming up. Tegelijkertijd hebben assistenten Britt en Délany de diploma’s vast voor ingevuld en klaargelegd. De examens konden zo op tijd beginnen. De gezichten spraken boekdelen. Wie wilde als eerste de techniek laten zien? Direct stak er een zijn vinger op en zei: ik wil wel beginnen. . Eenieder mocht zelf zijn partner kiezen om de techniek mee uit te voeren. Nadat de eerste twee kinderen het voortouw hadden genomen volgden de rest vanzelf en werden ze één voor één naar voren geroepen. Opmerkelijk en goed om te zien was dat ook de kinderen die pas bezig zijn met aikido het zeer goed deden. Met een grote glimlach op de gezichten en trots hun diploma in de hand liepen de kinderen terug naar hun plek op de mat. Daarna is er nog een gezamenlijke groepsfoto gemaakt met diploma’s om de middag af te sluiten.

In Kamerik waren zaterdag 12 december de laatste examens. De kinderen wisten eigenlijk niet dat er examens waren, want vorige week was er geen les vanwege de Sint. Daardoor waren de examens eigenlijk een soort verrassing. Tja, hoe zouden ze daar mee omgaan? Nu Sinterklaas weer terug naar Spanje is vertrokken, waren de gemoederen van de kids in Kamerik ook een stuk beter, rustiger vooral. Na het Aikifit onderdeel, hebben alle kinderen hier eerst nog even de techniek weer geoefend. Daarna begon het daadwerkelijke examen. Benjamin en Jesse blijven zich verwonderen over hoe de eerste groep kinderen beweegt. Stap voor stapje voeren ze de eerder geprogrammeerde technieken keurig uit. De tweede groep ging ook goed. Een van de jongens had in het begin wat last van de spanning, maar het lukte prima om zich te herpakken en verder te gaan. Een van de nieuwe kinderen kreeg het voor elkaar om gedurende de andere lessen tussentijds ook nog de vorige techniek mee te nemen in dit examen. Stoer hoor deze ukkepukkie aikidokaatjes!