Caroline Bied-Charreton heet iedereen van harte welkom deze ochtend. Een speciale stagedag gegeven door alleen vrouwelijke instructeurs van diverse Federaties onder de bond Aikido Nederland. We hadden deze dag een andere familie verplichting, echter met wat onderhandelen is het toch gelukt om de ochtend deze stage te bezoeken. Zeker de moeite waard want dit zijn vrouwelijke top instructeurs die de lessen verzorgen deze dag. Er zitten deze ochtend in ieder geval zo’n vijftig aikidoka’s op mat: in seiza de zaal gevuld in een rij tot helemaal achterin. Het is de zesde keer dat dit nu georganiseerd wordt. Caroline merkt op dat ze aan de paspoorten al gezien had dat men vanuit het hele land gekomen is. Het thema van deze dag is ‘verbinding’ en in dat opzicht is in haar ogen dat voor een deel al gelukt. Er zijn verschillende federaties dus ook dat is een mooie manier om te verbindingen binnen Aikido Nederland, aldus Caroline. De eerste aikido docent is Jeanette Tanis van de Yuwakai Federatie. Ze stelt zich voor aan de groep en vertelt dat ze al vanaf haar vijfentwintigste jaar aikido beoefent. Ze was er direct verliefd op en is het sindsdien blijven beoefenen. Haar advies: laat alles los wat je weet over aikido en train vooral met mensen die je niet kent vandaag. Later in haar les stuurt ze ook bewust een groep mensen naar de andere kant van de dojo.

In de warming up laat ze vallen dat wij ernaar streven als aikidoka’s om lichaam en geest te laten verenigen. “Laten we daar dan ook naar handelen en niet te snel gaan met de bewegingen van de warming-up. Juist langzaam, zodat het klopt. Het thema van vandaag is verbinding. We zitten in sonkyo, tegenover een partner en de handen tegen elkaar. Dan elkaar wegduwen, achter overrollen en weer terug in de verbinding. Let op jullie veiligheid met rollen.” Jeanette gaat later zitten en de uke staat. Ze laat haar pols voor haar vastpakken en laat de uke om haar heen lopen en vallen. “Probeer eigenlijk zo weinig mogelijk te doen. Denk niet aan technieken, maar blijf de verbinding vasthouden. Alsof je een kopje thee drinkt. Rustig in contact met de eigen buik en vooral weten waar de partner steeds is. Laat je elleboog wat zakken en de energie uit je vingers stromen. Hef de hand op een verticale as en houd het contact.” De meesten gaan natuurlijk veel te snel en ook dat wordt door haar opgemerkt. Langzaam bouwt Jeanette de les op en breidt de vorm zowel als de techniek op een leuke en leerzame manier verder uit. Naar tachi waza ikkyo, nikkyo, irimi nage en shiho nage. Verbinding kan je inderdaad beter voelen als je langzamer werkt. Rust brengen in jezelf en de techniek. Met ushiro gaan een aantal weer kracht zetten. Niet doen, zegt Jeanette, laat de zwaartekracht dat regelen. “Samen zinken.” Na zo’n vijfenvijftig minuten krijgt ze een daverend applaus en wij twee en een halve minuut een drinkpauze.

Dan verschijnt Lijnie Rijers van de CABN op de mat. Een blije en energieke uitstraling. ‘Verbinding doe je samen. Je moet je er voor open stellen. Je moet er ook energie in steken. Iets geven als je je handen laat pakken. Ze laat iemand zijn hand tegen haar hand kleven voor de klas en rent dan hard weg. Gelach in de zaal als de uke haar amper kan bijhouden… Verbinding verbroken! Je moet dus samen iets doen in de verbinding.’ De kunst is, zegt Lijnie, dat je eerst je eigen energie onder controle moet krijgen en dan de energie van de partner. ‘Speel met de verbinding en laat dan de partner wegrollen.’ Het voelen waar je de energie naar toe wilt hebben is leuk om te doen. Contact houden en draaien om vervolgens de juiste hoek te kiezen om iemand te laten vallen. Afstand is hierin ook zo’n dingetje. Lijnie: “Let erop dat je jouw eigen energie niet verliest bij het bewegen. Dan verlies je ook je kracht. Je moet dit in aikido leren vasthouden.’ We doen er een oefening voor. Je ziet het ook heel goed als je Lijnie ziet werken of met haar traint. Ze weet dit heel goed vast te houden. Wat ze weet te demonstreren als er een kolos van een vent door haar voor de klas wordt gevraagd. Hij vliegt door de lucht in een vrije val en zij blijft onverschrokken en rustig staan.

Ook hier ontstaat een interessante gecombineerde reeks achter elkaar. We beginnen met shomen en gaan naast de ander staan in de entree. We pakken de shomen arm op en draaien naar sumi otoshi. Niet te snel! Rustig meenemen en voelen of die ander nog steeds in verbinding is. Dan naar irimi nage. Na de entree handen achter de partner en via het hoofd de beweging vooral door laten draaien. ‘Controleer jezelf in het nu , in het midden – dan in verbinding laten vallen. Help elkaar bij deze bewegingen.’ Energie geven, vertelt Lijnie, is ook iets durven. ‘Durven om iets te doen of om samen iets te maken. Je weet dat je gaat vallen, dus wees niet bang. Heb lef: ik kan dit aan!’ Daarna schakelen we naar kote geashi. Statisch. Veel voetenwerk te zien bij Lijnie: haar onderstel is snel. ‘Je moet rechtop blijven in je energie. Je houding vasthouden. Je staat gelijk hoor na de entree, niet naar achteren deinzen.’ Dan tenchi nage met hetzelfde werk. Als laatste techniek ryote dori kokyu ho waar we eerste even oefenen met de pech-voor-jou-connectie: stevig pakken en tegenwerken. Het leren zoeken naar frictieloos werken. Om twaalf uur is er een uur pauze voor iedereen. In de middag zouden Satomi Ishikawa (DAF), Trudeke Sterringa (AFN) en Caroline Bied-Charreton (DAF) nog les geven. Wij moesten helaas weg, maar onze collega’s zijn daar weer bij.