Zondag 28 januari was Kobayashi Shihan (zevende dan aikikai aikido) vanuit de Hombu dojo uit Japan in Nederland. Altijd een bijzondere stage waar je mede kunt trainen met diverse aikidoka uit ook andere federaties. De stage werd gegeven in het TopSportCentrum Papendal. We keken er dit jaar extra naar uit omdat de stage van vorig jaar op het laatste moment niet doorgegaan vanwege de griep van Kobayashi, herinnert Sulaiman, een leerling van Aikido Groene Hart, mij. Vanuit Vleuten gingen John, Jurgen en het jeugdlid Sam met ons mee, welke ik oppikte op de heenweg. Na de introductie door Wilko liep Kobayashi de mat op. Naar het midden toe sprong hij spontaan ineens met twee voeten naast elkaar in de lucht en liep weer verder. Het is inderdaad een bijzondere mat daar, zachtere densiteit dan wij gewend zijn. Het viel mij ook al op. Hij wilde dat even checken onderweg. Na een uitgebreide Hombu-warming-up kondigde Kobayashi aan dat hij Wilko Vriesman verzocht om de eerste helft van de stage te verzorgen. Tot verrassing van Wilko die dat ook ons toefluisterde terwijl hij naar voren liep. Wilko nodigde ook de andere twee andere Nederlanse Shihans, Ernesto Ladavas en Erik Louw, uit om naar voren te komen. Na een eerste tenkan beweging gingen we met elkaar aan de slag. Eerst even lekker indraaien en inpakken met elkaar. Daarna ging Wilko met ons aan de slag.

Hij behandelt twee technieken: katate dori kokyu nage en irimi nage. We zijn er een uur mee bezig. Eerst de druk opbouwen om deze vervolgens los te laten. Wilko raakt je haast niet meer aan in aikido. Hij beroert je centrum waardoor je een soort gevangen zit in de techniek. Een onwaarschijnlijk gevoel als hij met je aan de slag gaat. Je moet het zelf een keer ervaren hebben om te begrijpen hoe dat voelt. Sulaiman vertelt later dat hij dit als een balansverstoring en frictie loze werken ervaart, zonder spierballen. Wat hem zeer verbaasde was dat hij na de aanval als uke een soort aura om hem heen ervoer en zo gecontroleerd werd. Het is een proces van jaren natuurlijk om op dat niveau te komen. Wilko leidt ons er langzaam doorheen: eerst contact, dan duwen waarmee je spanning en kracht opbouwt en dan loslaten die kracht. Je onderstel, je krachtcentrum, staat met gebogen benen, het bovenlichaam is vanuit de schouders open en het lichaam rechtop. Het is eerst een driehoek, op de punt ontmoet je de ander en vanaf dat moment draai je rond dat punt vanuit een cirkel gedachte. Ik zie de lijnen lopen als hij erover spreekt. De opbouw werkt zeker fijn voor de mensen die niet gewend zijn om van Vriesman les te krijgen. Ze melden dat ook tijdens het trainen aan mij. Als je dan de stappen overslaat en direct naar het lichte en lege gevoel gaat, is het ongelooflijk lekker om zo te trainen. Mensen om mij heen moeten lachen van verbazing over het effect ervan.

Kobayashi neemt met dezelfde techniek de stage over van Wilko, halverwege, na een korte pauze. Ook een kokyu nage maar dan met veel power. De uke schiet vooruit door de klas. Er wordt flink afgewisseld met technieken dit tweede deel. Shiho nage, uchi kaiten sankyo, ude kime nage, kote geashi. Sam, ons jeugdlid werd een paar keer apart door Kobayashi in de cirkel van zittende mensen gevraagd. Deze shihan neemt altijd zeer sympathiek zijn tijd, geeft Sulaiman aan mij door. Hij loodst Sam er stap voor stap geduldig doorheen. Sam vond het leuk om dat mee te maken. Iedereen in de cirkel krijgt tweemaal de kans om uke van Kobayashi te zijn. Super leerzaam om dit zo te mogen ervaren, geven de aikidoka aan. Het lijkt wel of je naar vloeibare communicerende vaten kijkt als deze Hombu-dojo docent zijn technieken demonstreert voor de klas. Heel geduldig wacht hij tot de uke weer naar hem terugkomt en vlecht een soort zijn eigen energie in de beweging van de ander. Met een uke voor de klas wordt de nadruk voor het voeten werk toegelicht: altijd twee voeten tegelijk bewegen en zorg dat de achterste voet stevig verankert is. Ook merkt hij op dat het belangrijk is om de juiste afstand te pakken in het begin. Hij doet het voor alsof hij vooruit huppelt om aan te vallen, wat met gelach gewaardeerd wordt door de aanwezigen. Bij de laatste techniek met een yokomen aanval stap Kobayashi naar voren en zakt op zijn knieën voert kokyu nage en ude kime nage uit. John is onder de indruk van deze prachtige techniek. De laatste paar minuten nog even elkaar wat rondwerpen om de stage af te ronden. Mooie stage.