Gisteren was de formele aftrap met de module Budowaarden. Direct al wat heftige emoties in de zaal bij het aanschouwen van filmmateriaal, zorgvuldig samengesteld door de docent Rob Conradi. Rob is een van onze professionele die ook met passie doceert. De module Budo-waarden wordt gegeven samen met aankomende leraren van de Federatie Oosterse Gevechtskunsten. In totaal vierendertig man is een prachtige opkomst. Ringsportvechters samen met aikidoka´s een zeer boeiende en interessante aangelegenheid, zo hoorde ik later van zowel de leerlingen als de docent. Verderop in de les werd pas duidelijk wat de bedoeling van de filmpjes was en werd dieper ingegaan op de werking van de hersenen en het coachen van stress. Vanochtend 27 november gaf Peter van Lier, als opleidingscoördinator van Aikido Nederland, de aftrap voor de docenten van AN. De zaal was een stuk warmer als vorige week, want toen werkten de heaters niet. Een uurtje eerder was ik aanwezig om een en ander voor te bereiden. Gelukkig waren heaters weer gemaakt en bij binnenkomst was het al direct behaaglijk in de dojo. De portfolio’s van de drukker verdeeld over de tafels en de zaal vast opgesteld. Ietsjes later kwam de docent Didactiek, Marc Jongsten, binnenlopen. Presentielijsten klaarleggen en de leraren bij binnenkomst verwelkomen.

Er zijn drie niveaus binnen Aikido Nederland. Niveau 2 gaat over het assisteren bij de lessen; niveau 3 meer over het dojohouderschap en niveau 4 daar gaat aikido al wat meer naar het coachen, zingeving, persoonlijke ontwikkeling en aikido wat meer naar buiten – de maatschappij, uitdragen. Een van de kandidaten lag helaas en flink balend met griep op bed. Na het toelichten op de kern van niveau drie, even naar het beoordelingsformulier. Uiteindelijk gaat het daar straks op het einde vooral om: het centrale examen. De opleiding van Aikido Nederland kent een centraal deel en een decentraal deel. Onderdelen of modules die iedere sectie eerst zelfstandig deed, worden steeds vaker naar het centrale deel gestuurd. Ook logisch: zonde om dit bij iedere sectie apart te organiseren. Het scheelt veel geregel en in kosten om dit met elkaar te doen. Je hebt in dat laatste geval maar één docent nodig en één zaal. En het wordt universeler. De voorbereidende praktijk lessen worden natuurlijk wel bij de secties uitgevoerd gedurende de opleiding. De eigen ‘stijl’ van de secties blijft zo geborgd in de opleiding en krijgt de aandacht ook vanuit de eigen sectie zelf. Het centrale praktijk examen doen we dan weer met elkaar. Twee examinatoren zullen de deelnemers dan beoordelen tijdens een praktijkles in de dojo van Aikido Nederland.

Vanuit de vereniging Aikido Groene Hart zijn er vier leraren die de opleiding niveau 3 volgen: Ilse Hoppers, John de Jong, Martijn Bakker en Ron Smit. Voor het praktijkexamen moet iedere leraar straks minimaal zes ukes meenemen uit eigen gelederen. Die blijven dan een dagdeel. Het is ook prettig om je eigen leerlingen op het examen erbij te hebben. Dat geeft steun. Bovendien is de ervaring dat de ukes het erg naar hun zin hebben. Ze worden goed verzorgd gedurende het dagdeel met de catering en kunnen tussendoor ook een pauze nemen. Daarnaast is het interessant om van andere secties eens les te krijgen. Waar zitten de aikido verschillen en waar de overeenkomsten? Voor mensen die interesse hebben in de opleiding, wellicht in de toekomst, is dit tevens een prachtig moment om te kijken hoe zo’n aikido leraren examen er dan uitziet. Niveau 3 kent zes theoretische onderdelen naast de module Didactiek. Een behoorlijk aantal van deze deelnemers hadden eerder ook niveau 2 gevolgd. Dat is natuurlijk goed om te zien vanuit Aikido Nederland. Dit zijn mensen die bezig zijn met de professionalisering van hun vak. Dat is ook de reden waarom het programma in het verleden weer iets scherper is aangepast om qua doorstroming beter aan te sluiten. Vanuit de evaluatie van vorig jaar was het verzoek om wat meer over het opzetten van een nieuwe dojo te weten. Die module hebben we dit jaar dan ook voor het eerst toegevoegd.