Op 12 juni vond in Arnhem de multi-stijlendag plaats. Docenten van vier verschillende richtingen binnen Aikido Nederland gaven les en demonstreerden wat juist het specifieke karakter van hun aikidostroming is. Judith Lengkeek bezocht deze dag en schreef daarover het volgende:

‘Voor iemand die nog niet eerder op locatie Papendal in Arnhem is geweest, is het handig om een kwartiertje extra uit te trekken om op de juiste locatie aan te komen. Het is een enorm complex waar alle sportbonden die bij de NOC NSF zijn aangesloten zich bevinden. Het geheel ademt een sfeer uit van enerzijds ontspanning en anderzijds actieve beweging en sportiviteit. Tussen de bossen rondom liggen verschillende parkeerplaatsen, en na een kwartiertje dolen op goed geluk, kwam ik uiteindelijk via tennisbanen, golfvelden en een terras uit bij een zaal vol aikidoka’.s. Yoseikan Aikido werd als eerste gepresenteerd. Het belang van timing en afstand vielen het meest op: het moet echt zichtbaar zijn dat je bij het uitvoeren van de techniek zelf in controle blijft en op tijd nieuwe richtingen kiest; en de balansverstoring vast blijft houden. En… wat ook leuk was, was dat er hier lekker stevig werd gewerkt en ik zowaar via een ‘mini-vrije val’ door de lucht vloog! Weer een ervaring rijker.

In het volgende uur kwam Tendo-ryu Aikido aan bod. De leraar liet zien hoe je een shihonage balansverstoring kan teweegbrengen door verticaal de hand omhoog te stuwen. Erg leuk om zowel de kleine verschillen als ook de overeenkomsten te ervaren. De derde presentatie kwam van Tomiki Aikido. In de presentatie ging het er gemoedelijk aan toe: er werd in verschillende groepen geoefend met de jo en hoe deze als verlengstuk van je eigen kracht ingezet kan worden. Tot slot vertelde Wilko Vriesman over Aikikai, onze stijl. Wilko benadrukte de verinnerlijking van bewegingen. Mooie bijkomstigheid daarvan is dat je ook als 80-jarige nog met gemak het centrum en de balans van een aanvaller kan neutraliseren zonder zelf erg moe te worden.

Door een vuist die op je afkomt niet echt vast te pakken, maar slechts een licht contactpunt te houden, vermijd je dat je in gevecht gaat. Vervolgens zet je je benen en je eigen centrum goed neer, maak je ruimte door jezelf te openen en door de opgebouwde energie te laten vallen creëer je eigenlijk een nieuw centrum. Op dat moment heb je de balans van de ander al verstoord. Ja, het klinkt ongelofelijk, en het vergt nog wat oefening, maar het zijn wel de ingrediënten om alles wat ‘zwaar’ is weer ‘licht’ te maken. Daarmee kon deze mooie middag weer worden afgesloten. Want aikido is geen aikido als er niet verwijzingen gemaakt kan worden naar de bredere levenshouding die weerspiegeld worden in de bewegingen. Al met al een mooie dag waarin de verschillen en de eenheid binnen aikido goed tot uiting kwamen. Zeker een aanrader voor volgend jaar.’