Op 31 mei en 1 juni was de Pinksterstage in Amsterdam. Richard, Ilse en Peter van ACW waren aanwezig. Voor de aanvang van de stage een korte anekdote. Een student kwam voor de les de dojo binnenwandelen en terwijl deze langs Wilko liep, vroeg hij waar de hij zijn tas moest zetten. Meerdere tassen stonden gewoon langs de kant op de grond – dat was duidelijk te zien. Wilko had de student al zien binnenkomen en zei schalks, terwijl hij hem strak bleef aankijken: les één van de samoerai is om altijd eerst jezelf voor te bereiden en een oriëntatie van de omgeving te doen. Toen pas keek de jongen om zich heen en zag alle tassen keurig aan de zijkant op de grond stonden. Nu de jongen duidelijk van slag was, moest Wilko hardop lachen. Het eerste punt was gemaakt…

Het thema was ‘openen.’ We startten met Kata dori ikkyo omote. Jezelf met extensie zover mogelijk helemaal openen. Iedereen heeft de neiging om in een conflictsituatie de schouders voorover te buigen: jezelf schrap te zetten. Dat verandert je presentie ten nadele. Tijdens de actie gaat men ook vaak voor de macht: het vastpakken van de ander. De moeilijkste beslissing in dit soort situaties is dan ook jezelf direct helemaal te openen. Voorbij de angst te gaan als het ware. Mooie test is om voor jodan-tsuki jezelf even werkelijk rechtop te ‘krikken’. Je zult verbaasd staan hoever je onbewust inkrimpt. Bij volledige extensie maak je gebruik van de terugwerkende kracht waarmee je automatisch terugschiet op het punt waar je de ander uit balans kan brengen.

Dan is het de kunst om zelf in de actie rechtop te blijven en los te ‘blijven’ werken. Losse schouders houden. Niet gaan werken met de macht: trekken of duwen, dan loop je direct vast. De ander zou zich moeten afvragen, als je bijvoorbeeld een hand pakt: wat moet die met mijn hand – zo licht. Verder moet het punt onberoerd gelaten worden, waarna je het (als je in een nieuwe positie staat) kunt laten vallen. Niet ‘naar’ of ‘op’ de ander werken dus. Een fraai effect als je zo werkt. Los in de schouders én in de benen, de power in de heupen. De goede attitude (rechtop en open) zorgt ervoor dat men je ook anders gaat benaderen. Vaak op dat soort momenten is dat juist cruciaal. Een goede (mentale) voorbereiding, is dus het halve werk. Les één van de samoerai.