Een drukte van belang in de dojo van Aikido Nederland op zaterdagochtend 26 maart. De praktijkexamens van de lerarenopleiding niveau 2 zou worden afgenomen deze dag. Twaalf examinatoren, zo’n zestig leerlingen en twintig aankomende aikido leraren die vandaag examen zouden gaan doen. De examinatoren is een groep van ervaren rotten in het vak. De examencommissies zijn haast zo samengesteld dat er gemiddeld zo’n veertig tot zestig jaar ervaring aan een tafel zit. Dat heeft waarde, juist voor de aankomende generaties. Ik neem altijd even de moeite om iedereen te bedanken voor zijn komst vanuit mijn rol als opleidingscoördinator van Aikido Nederland. Het gaat allemaal om belangeloze inzet van alle betrokkenen. Het is de passie voor de krijgskunst waarvoor ze daar staan. De leerlingen blijven allemaal een dagdeel vanwege het complexe roulatiesysteem: twee matten en twee kamers voor de reflectie interviews; en dat simultaan in een rooster. Omdat de examinatoren een hele dag en de leerlingen twee dagdelen blijven, willen wij ze graag iets aanbieden namens de bond. We regelen dan een kleine versnapering tussen de examens door.

Een zeer welkome en aangename verrassing was het aanbod van Jumbo Ten Brink Food uit Alphen aan de Rijn. De eigenaar van deze locatie bood ons aan om namens de Jumbo een pakketje samen te stellen voor deze dag. Dit aanbod hebben we natuurlijk met beide handen aangenomen. Het is heerlijk om tussen de examens door even een opkikkertje van tafel te pakken. Er wordt stevig gewerkt en toch zo’n drie uur achter elkaar tot de pauze. We hebben tegenwoordig de examenmatten afgeschermd van het publiek. Het was vorig jaar te onrustig, bleek uit de evaluaties bij de deelnemers. Een gordijn hangt nu tussen de muur en de kast, die we tussendoor steeds dichtschuiven. Natuurlijk heb je dan gelijk een bende gluurders die toch een kijkje proberen te nemen. Er waren zelfs opa’s en oma’s gekomen om te kijken en aan te moedigen. Ik laat dan dat gluren oogluikend toe, want de mensen in de zalen hebben daar toch niet zo’n last van. Als een van de leraren even naast me komt staan, vraag ik hem hoe hij zelf vond dat zijn praktijkdeel ging. Hij vond het wat spannend en verwarrend. Dingen die hij vooraf had bedacht om te zeggen, waren verdwenen in zijn hoofd. Het was toevallig een examen dat ik ook een tijdje had aanschouwd achterin de zaal.

Een andere docent was zeer creatief omgegaan met een vraag van de deelnemers: en wat nu als iemand ineens dynamisch aanvalt? Ter plekke besloot hij om even wat dieper in te gaan op de vraag van de leerling. Leuk. Dat werd ook gewaardeerd door de commissie. Als je het maar kan onderbouwen, waarom je keuzes maakt bij wijzigingen in het lesplan. Bij de examens van niveau twee mogen alleen de lagere kyu-graden aanwezig zijn. Deze vinden het nog een grote stap om mee te doen aan dit soort gebeurtenissen, fluistert deze examen kandidaat mij toe. Ik kijk hem verwonderd aan van opzij en vraag hoe hij ze dan toch heeft weten over te halen? “Ik heb verteld dat het maar om een klein half uurtje per examen gaat en dat het super is om van alle aikido stijlen even te kunnen proeven. Ze vertelden me zojuist dat ze het stuk voor stuk een hele mooie ervaring vonden.” Van de twintig kandidaten die vandaag zijn opgegaan, zijn er in totaal achttien geslaagd. Goed om te zien dat de aikido lerarenopleiding zo populair is. Vorig jaar ook een zeer volle lichting. Het zijn toch mensen die onze prachtige krijgskunst weer met anderen gaan delen. Na afloop hebben de meesten ons geholpen met het weer op orde krijgen van de dojo, waarvoor onze hartelijke dank!