Joost volgt momenteel het vierjarige interne dojohouder traject bij Aikido Groene Hart. Jurgen wordt straks de vaste backup van John in Vleuten en volgt ons interne traject niveau één. Voor beiden geldt als vaste module op onze interne trajecten de EHBO opleiding van het Oranje Kruis. We volgen dit soort opleidingen vanuit de vereniging bij onze vaste huis leverancier: BRN Brandbeveiliging in Woerden. Jurgen en Joost konden mee instromen in een nieuw traject. Jurgen vertelt uit eigen ervaring hierover: “Op een vrijdag morgen komen we een kerk in de wijk Molenvliet binnen voor de eerste van drie dagen EHBO-cursus. Een beetje onzeker over wat ons te wachten staat, wachten we in de entree ruimte van de kerk waar we al snel hartverwarmend opgevangen worden door de koster met warme koffie en thee. Langzaam stomen de cursisten binnen en maken kennis met elkaar en de cursusleidster, een kordate persoonlijkheid, blijkt later. We beginnen met ons voor te stellen, wat voor werk we doen, thuissituatie en waarom we deze cursus doen. Vier conciërges op een middelbare school, een journalist, een brandweerman en twee vanuit een aikido vereniging die hun EHBO gaan halen. De interesse van de mede-cursisten is gewekt. Al snel staan Joost en ik, in de koffiepauze, de principes van aikido uitleggen en shiho nage voor te doen.

De inhoudelijke stof van de cursus blijkt iets meer te zijn dan we van tevoren hadden ingeschat. Het boekwerk van het oranje kruis met 125 pagina’s ligt voor ons, waar we als een razende doorheen vliegen. Stoornissen in vitale functies, bewustzijn, ademhaling, actieve bloedingen, wonden, kneuzingen, ontwrichtingen, bokbreuken, onderkoeling, oververhitting en vergiftigingen allerlei letsels komen in een rap tempo voorbij maar onze cursusleidster loodst ons er op adequate manier door heen. Ze leert ons het belangrijkste, rustig blijven! De situatie inschatten, informatie inwinnen en reageren op wat je ziet en op wat op je af komt. Was dit nou EHBO of aikido? Al snel merken zowel Joost als ik dat we bruggetjes gaan leggen tussen de aikido gedachten en EHBO. We hebben duidelijk een streepje voor op de rest en stappen snel over onze angsten heen om te handelen; ook in het omgaan met een ander persoon. Wij zijn het gewend om aan het lichaam van een relatief vreemd persoon te zitten. Nog een voordeel blijkt later, het memoriseren van de te plegen handelingen lijkt ons ook wat makkelijker af te gaan dan de rest. Kennelijk zijn onze hersenen getraind in het opnemen van instructies en/of kunnen wij makkelijker visualiseren.

Op de tweede cursus dag passeert het verbinden van wonden de revue. Na de, overigens perfect verzorgde lunch, gaan we door met het oefenen van alle geleerde protocollen. Dit blijkt lastiger dan gedacht, onze hoofden zitten vol met informatie en we halen alles door elkaar. Rustig blijven! Wederom de sleutel, kijken, reageren op wat je constateert en geen voorbarige conclusies trekken. We schakelen weer in de aikido modus en langzaam begint er structuur te vormen. Een paar dagen later examen! De ochtend besteden we wederom aan oefenen. Het gaat nog niet vlekkeloos maar alles lijkt toch behoorlijk op zijn plaats te vallen dankzij het rechtlijnige optreden van onze cursusleidster. Langzaam bouwt er spanning op in de groep. Joost en ik hebben beiden een gezonde spanning. Ook wanneer de artsen, die het examen gaan af nemen, binnen komen lopen met de lotus. Halftwee, het gaat beginnen. Ja hoor ik mag als eerste, top! Ik vergelijk de spanning met de spanning die ik voel als je lesgeeft aan 25 aikidoka’s zoals afgelopen donderdag in Vleuten. Hup naar binnen en gaan! Na het examen, wachtend op de rest, hebben Joost en ik hetzelfde gevoel, leerzaam. Zou ik dan eindelijk van mijn examenvrees af zijn? Helaas zijn er toch twee anderen uit onze groep gezakt. Blij dat wij er doorheen waren. Tevreden en met veel ervaring rijker gaan we weer richting huiswaarts.” Zo dat is weer lekker in de pocket mannen: Gefeliciteerd!