Zoals je inmiddels van ons gewend bent, maken wij geregeld een praatje met onze leden. Ditmaal spraken we met de zeventien jarige Jesse van der Wilt uit Kamerik. Jesse volgt momenteel een opleiding tot Onderwijs Assistent op school. Hij beoefent daarnaast aikido bij Aikido Groene Hart op de locatie in Woerden, maar geeft ook les geeft aan kinderen en jeugd op de locatie in Kamerik samen met Benjamin Langendoen. Jesse: “Ik moest op jonge leeftijd met karate stoppen omdat mijn opa erg ziek werd en mijn ouders mij daarom helaas niet meer konden brengen naar de sport. Mijn opa is altijd mijn voorbeeld geweest in karate mede doordat hij de zwarte band in Jiu Jitsu had. Toen hij overleed liet hij mij zijn zwarte band na, waardoor ik eigenlijk weer een krijgskunst wilde gaan beoefenen. In groep acht van de basisschool gingen Benjamin en ik samen op zoek naar iets in de martiale richting en we kwamen uit op aikido. We trainden een keer mee met de jeugd, waar naast ons toen nog maar twee leden waren, en waren allebei meteen verkocht aan aikido en genieten er nog meerdere malen per week van.”

Peter van Lier weet het nog heel goed. “In 2011 is Aikido Groene Hart begonnen met aikido voor kinderen en voor de jeugd. Vooral de jeugd groep was in de opstart erg lastig om nieuwe leerlingen binnen te halen. Jesse en Benjamin waren toentertijd met twee andere vriendjes eigenlijk direct al onze eerste jeugdleden. Kleine gastjes die met grote ogen de dojo binnen kwamen lopen. De twee andere vriendjes zijn na een poosje op voetbal gegaan, maar Jesse en Benjamin zijn eigenlijk altijd gebleven. Ze werden welbeschouwd al snel de vaste kern van de jeugdgroep en vroegen ook nog eens of ze konden helpen bij de kinder aikido lessen. Vanwege school was dat toen nog niet zo regelmatig, maar ze waren er altijd op de een of andere manier bij. Beiden waren zeer serieus in het oefenen en gingen destijds ook al mee naar stages van o.a. Christian Tissier. Toen Jesse bij de eerste les het verhaal van zijn opa met de zwarte band vertelde aan mij, stonden de tranen als klein ventje in zijn ogen. Heel oprecht gaf hij aan: ik ga later de zwarte band aikido halen. Zoiets vergeet je nooit meer. Je weet als leraar dan ook gelijk: dat gaat hij ook voor elkaar krijgen. Nooit aan getwijfeld. Moet je nu eens kijken naar die lange gasten, geweldig om mee te mogen maken.”

Jesse heeft afgelopen maart zijn eerste kyu-graad behaald en kijkt er naar uit om zijn eerste dan te behalen. Hij is grote fan van Bruno Gonzalez, die zo prachtig en sierlijk kan bewegen. Uiteindelijk wil hij later ook nog dolgraag zelf les gaan geven in aikido. Sowieso heeft hij ambitie om door te trainen in ieder geval tot en met de vierde dan. Dat Jesse goed kan omgaan met kinderen kan zijn collega Benjamin beamen: “Jesse doet in de lessen van de jeugd altijd de warming-up. Hij geeft altijd de beurt aan een van de kinderen om te tellen met de oefening die ze doen. De laatste vier lessen is Jesse telkens bezig geweest met rijmen en door middel van rijmen een beurt te geven aan de kinderen. Hij rijmt dus telkens iets op de naam van het kind, wat een aantal hele creatieve oneliners oplevert!” Creativiteit is in het lesgeven met kinderen super belangrijk. Volgens zijn familie en vrienden heeft Jesse een vrolijk, zorgzaam en behulpzaam karakter: “Aikido heeft van mij een zekerder, geduldiger en rustiger persoon gemaakt. Ik durf nu op dingen af te stappen wat ik anders nooit had gedaan. Wanneer ik nieuwe aikidoka’s advies geef dan is het: heb geduld, zolang je je best doet komen de bewegingen vanzelf wel. Geniet van het bewegen en sporten.”