Deze 40-jarige vader van twee kinderen traint op onze locatie in Woerden en heeft afgelopen december zijn derde kyu behaald. Hoog tijd dus voor een gesprek met Sulaiman Shinwary. De uit Afghanistan afkomstige projectmanager en transculturele systeemtherapeut bij I-psy vertelt over zijn liefde voor sport: “Vechtsporten hebben me altijd gefascineerd, maar helaas mocht ik van mijn ouders geen vechtsporten beoefenen. Ik kom uit een omgeving waarin de vechtsporten op een zeer harde manier werd beoefend. Alleen de sterkste, stoerste en hardste mocht naar een sportclub. Mijn ouders hebben me dus in bescherming genomen om geen slachtoffer van zo een harde maatschappij te worden. Toch kon ik op een of andere manier mijn moeder overtuigen om stiekem naar een sportclub te gaan. In mijn jonge jaren heb ik mijn groene band behaald met Taekwondo. In mijn koppige pubertijden begon ik met Kung Fu Toa, beter bekend als Kung Fu Simorgh. In deze periode was mijn moeder mijn enige (mentale)supporter die ondanks haar fulltime baan naar al mijn trainingen meeging. Voor Afghaanse begrippen was dat zeer uniek en not done! Ik heb daarna een aantal jaren in competitie gebokst.

Ik heb in Nederland aan de Koreaanse vechtsport Hanmudo en badminton gedaan. Momenteel wielren ik graag en aangezien ik besmet ben met het Aikido-virus houd ik me dagelijks (binnen en/of buiten de dojo) met Aikido bezig.” Op onze vraag hoe Sulaiman in aanraking is gekomen met Aikido vertelt hij: “Ik ken aikido van de films van Steven Seagal. Twee jaar geleden zocht ik een sportactiviteit voor mijn destijds driejarige zoon en ben toen tijdens de Woerdense Sportmarkt, Sensei Peter van Lier tegengekomen. Het was een warm en uitnodigend gesprek, maar mijn zoon was nog te jong om met aikido te beginnen. Hij kon wel terecht bij een judovereniging. Toen ik met mijn zoon voor het eerst naar zijn judo les ging, voelde ik me als een vis in het water. Ik realiseerde dat ik de dojo sfeer enorm miste. Het begon opnieuw te kriebelen om met een vechtkunst te beginnen. Ik twijfelde in het begin over mijn leeftijd; ik was dan ook geen achttien meer. Het gesprek met de Sensei en het aikido sleutelhangertje van Aikido Groene Hart, dat ik had ontvangen op de sportmarkt destijds, bleef letterlijk en figuurlijk hangen, dus besloot ik er een telefoontje aan te wagen. Toen ik van de Sensei hoorde dat ik zeker niet de oudste zou zijn, was de knoop doorgehakt. De proeftraining was voor mij als liefde op het eerste gezicht: ik ben meteen lid geworden.”

Dat is ook typisch Sulaiman volgens zijn familie; een avonturier met een zorgzame, creatieve en sportieve kant. Over hoe aikido zijn dagelijkse leven beïnvloedt vertelt hij: “Ik denk dat je door Aikido veel nieuwe dingen kunt leren over jezelf maar ook veel moet afleren. Het is van belang je open en kwetsbaar op te stellen omdat kwetsbaarheid de kern vormt van alle emoties en gevoelens. Wanneer we voelen, zijn we kwetsbaar. Het is de oorsprong van liefde, verbondenheid, geluk, empathie en creativiteit en ook de bron van hoop, medeleven, verantwoordelijkheid en authenticiteit. Ik ben er altijd van overtuigd geweest dat door bewustwording van het samenspel tussen de communicatie, emotionele staat, lichamelijke vitaliteit en beleving van zingeving een grote mate van flexibiliteit, zuiverheid en persoonlijke meesterschap kan ontstaan. Dit leidt tot innerlijke motivatie wat de basis vormt voor meer voldoening, harmonie en consistente resultaten in elke persoon. Aikido bevestigt me in mijn overtuiging en in mijn dagelijks leven. Daardoor voel ik me meer in balans en ben ik ook rustiger geworden.” Over de aikido wereld vertelt hij: “Ik bewonder mensen die doorpakken en niet bang zijn om hun hart te volgen. Die niet spijkers op laag water zoeken voordat ze actie ondernemen maar het gewoon doen en er op vertrouwen dat het goed komt. Ze hebben een andere manier van denken. Daarom bewonder ik sensei Peter van Lier. Ik vind het bijzonder hoe het Aikido vertaalt naar zijn leerlingen op een toegankelijke manier. Ook heb ik respect voor Christian Tissier Shihan zijn levenswerk en betekenis voor aikido.”

Het is leuk om onze leden beter te leren kennen. We sluiten dan ook graag af met een quote van Sulaiman die je aan het denken zet: “Niet overleven maar probeer te leven. Je druk maken over wat je niet hebt, is een verspilling van wat je wel hebt. Keep the spirit high.”