Christian Tissier was aanwezig in Nederland op 3 mei in de Pijp te Amsterdam. Deze haast levende legende is natuurlijk een must om even te bezoeken. Als het kan, probeer ik er altijd bij te zijn. Al weer de eenentwintigste keer dat Christian deze stage in Amsterdam geeft. Tissier is de aikido stijlleider van onze federatie. Hoe hij werkt, hoe hij beweegt, het gemak ervan, is erg mooi om te zien en ervaren. We waren met tien personen vanuit Aikido Centrum Woerden; Agnes kwam net iets later ook nog de dojo binnen schuivelen. Met carpoolen scheelt het ook in de kosten, want het parkeren is haast exorbitant aan het worden in Amsterdam. Ik schat dat er met elkaar zeker zo’n tweehonderd man op de mat stonden.

We begonnen met katate dori shiho nage. ‘First the classic form,’ zegt Tissier als hij deze voordoet voor de klas om met elkaar even in te komen. Gek idee eigenlijk dat er nu al van klassieke vormen gesproken wordt. Het aikido zelf is net als de aikidoka’s constant in beweging. Het is goed om te horen dat leraren als Tissier, zichzelf blijven ontwikkelen en daarmee ook nieuwe aikido vormen aanbieden aan de volgende generaties. Het houdt het aikido sprankelend en levendig. Daarna gaan we variëren met deze vorm. Tissier steekt zijn hand vanuit katate dori anders om aan (de duim wijst naar beneden). Dan snijdt hij zijn hand weg en noemt ook het woord ‘blade’ tijdens de uitleg van de beweging. Het is interessant om te voelen wat een extra power en balansverstoring deze dynamiek geeft.

‘You have to move the body to the limit,’ vertelt hij daarna. Het punt van shiho nage blijft staan en Tissier beweegt zijn lichaam er snel onderdoor. ‘You have to make speed to make it work, but the body moves not the hand!’ Inderdaad als we werken in deze vorm is het licht en effectief: de uke hangt haast in de lucht aan een zijden draadje, althans zo voelt het. Dan laat Tissier zich vastpakken met katate dori. ‘Strong please,’ vraagt hij aan de uke voor de klas. Hij laat het vastgepakte punt voor wat het is en schuift haast parallel aan de diagonale lijn van de pakkende hand in met zijn lichaam. Heel soepeltjes. Hij pakt met zijn vrije hand de elleboog van de pakhand en schuift zijn achterste been bij waardoor de uke vervelend rechtop komt te staan. Ik tik gauw een stevige uke aan om mee te werken. Als hij er later bij komt, vertelt Tissier dat alleen door je achterste been bij te schuiven en jezelf op te richten, je geen kracht hoeft te gebruiken. Pas als de uke weg wil lopen, haal je hem fijntjes weer erbij.

Aaneensluitend werken we deze uit met soto kaiten nage. Als een uke voor de klas stevig op hem af komt lopen, steekt Tissier relaxed zijn hand uit. ‘If you are confident you give your hand.’ Een prachtige gentleman aikido uitstraling heeft hij hierbij, haast net zo fraai als de filosofische gedachte hierachter: de aikidoka blijft uit het gevecht door de aanvaller vriendelijk uit te nodigen als hij aangevallen wordt. Uitkomend in dezelfde positie als de oefening ervoor haalt Tissier nu alleen zijn achterste been weer weg naar achteren; de hand blijft op het bovenbeen liggen. Heerlijk licht om zo te werken. Zoek net zolang totdat je één as hebt gevonden: niet vastpakken en verstijven want dan krijg je zichtbaar twee assen, maar beweeg je lichaam tot een maximum naar de periferie en zoek dan de as waarop je kunt werken. Aan het einde van de stage als ik de mat afloop, komen Christiaan en Rob op mij aflopen: hé Peter Wilnis is ook vertegenwoordigd vandaag. Top dat ook zij erbij waren!