Afgelopen dinsdag 16 september was de opening van Aikido Centrum Loenen. In Loenen kon je alleen terecht voor kinder judo, dus een aikido school is een plezierig extraatje voor de inwoners. Martijn Bakker is de leraar in Loenen. Hij was de maandag ervoor net terug van vakantie gekomen. Dinsdagochtend hadden we even kort contact hoe we de avond zouden opzetten. Het korte formele openingswoord zou ik voor mijn rekening nemen, de rest van de avond was voor Martijn. Aan het einde van het gesprek gaf Martijn aan: ‘Ik ben licht gespannen, dus dat komt wel goed.’ Er hadden zich zo’n 16 kandidaten aangemeld vooraf. Dertien verschenen er ook daadwerkelijk in de nieuwe dojo. We hebben een samenwerkingsafspraak over de matten met de DOS Vreeland, die de judo lessen geven in dezelfde zaal vlak voor ons. Hun matten zouden blijven liggen, onze nieuwe matten zouden we ernaast leggen. Voor beide partijen een voordeel.

In het openingswoord refereerde ik nog even naar de reden waarom ik destijds zelf met aikido ben begonnen. ‘Ik heb er zoveel van geleerd en gekregen dat ik dit graag wilde gaan verspreiden aan anderen. Inmiddels hebben we een groep leerlingen die deze ambitie deelt. Vanuit het bestuur van Aikido Centrum Woerden hebben we gekozen om deze ‘vonken’ ook daadwerkelijk te kunnen laten ontspringen. Vanuit Woerden steunen we de nieuwe dojo houders daarom financieel en administratief met de opstart en volwassenwording van deze nieuwe locaties.’ Vanaf dat moment heeft Martijn de avond overgenomen. Na de warming up startte Martijn met een korte demonstratie van een zestal aikidoka’s die uit Woerden waren gekomen om hem bij te staan. Met als aanvalsvorm yokomen uchi konden de deelnemers de cirkelachtige vormen van het aikido aanschouwen. Daarna begon Martijn met een mooi verhaal: het lijkt er zo eenvoudig en simpel uit te zien, maar aikido is een krijgskunst…

‘Net als alle kunstenaars is het veel oefenen en hard werken om uiteindelijk bij de vorm uit te komen die je nu hebt kunnen zien. Sommige werken van Picasso zien er simpel uit – zo lijkt het, met eenvoudige snelle penseelstreken. Wat veel mensen vergeten, is dat er vele schetsen aan vooraf gaan om in één beweging zulke vloeiende lijnen op het doek te krijgen.’ Ik keek rustig links en rechts langs de lijn naar de nieuwkomers. Allemaal zaten ze geboeid te luisteren. Martijn was volstrekt authentiek en daarmee goed in zijn eigen kracht; en straalde rust, kalmte en gemak uit. Ik moest denken aan een opmerking van de directeur van het Jungiaans Instituut tijdens mijn coach opleiding aldaar. “Iedere leraar trekt onbewust zijn eigen publiek naar hem of haar toe. Het is een magnetisch proces waar tegenkrachten elkaar automatisch tegenkomen.” Een zestal technieken heeft Martijn laten passeren, hopende daarmee de geïnteresseerden een divers beeld over aikido mee te geven.

Uit de vele fluisterende korte gesprekjes tijdens de uitvoering van deze technieken, ving ik naast mij op dat een vrouw zich heel onhandig voelde. ‘En het lijfelijk contact is echt een privé uitdaging voor mij. Ik houd er niet zo van als mensen in mijn cirkel komen en loop dan meestal liever weg.’ Iedere aikidoka herkent deze onhandigheid bij de start. Het is juist het leren verwijlen in dat gevoel en desondanks toch je techniek blijven doen, wat maakt dat wij stap voor stap ons zelfvertrouwen hebben leren opbouwen gedurende de vele jaren van training. Iemand anders gaf aan dat ze heel flexibel was, maar het lastig bleek te vinden grenzen te bewaken. Ook zo’n mooi proces wat je in aikido kunt trainen. Martijn vertelde dat het vooral de bedoeling is, juist als aanvaller, om je tijdens de uitvoering van de techniek niet als slachtoffer op te stellen. Hij gaf veel extra aandacht aan de lichaamshouding. ‘Beide rollen, zowel aanvaller als verdediger, hebben hun eigen krachten om te leren in aikido.’ Een geslaagde avond, veel gelachen en prima sfeer. Alles was zoals het moest zijn.