Oeii! Dat was het eerste wat vanochtend door mijn hoofd schoot toen ik mijn ogen opendeed. De regen klaterde fel en genadeloos op het dak boven ons hoofd. Twee weken geleden scheen bij de Weeronline-App nog keurig een zonnetje op deze dag. Maar dit geluid had niets met een zonnetje te maken. Vandaag was de aftrap van ons nieuwe logo van de vereniging. Om het te ‘vieren’ zouden we met in totaal twintig leden van de vereniging meedoen aan de Rabobank fietstocht door de Ronde Venen. Een actie die ‘spek de clubkas’ wordt genoemd. Er zat namelijk een financiële beloning aan vast per gereden afstand. De afstand van honderd kilometer zou vijfentwintig euro per persoon opleveren. Een leuk initiatief van deze bank. De opbrengsten van de fietstocht is voor het AikidoKidsFeest 2016. We hadden vooraf T-shirts geregeld met ons nieuwe logo erop. Iedereen die meedeed kreeg zo een nieuw T-shirt. Dat het werkt ter promotie bleek wel toen Sulaiman de dag voor de fietstocht zijn t-shirt aan had. Door wel vier verschillende mensen was hij aangeschoten over aikido. Afijn, regen dus deze ochtend. Rond 08:45 vertrokken wij uit Bodegraven op de fiets met drie personen richting Woerden. Daar zouden we verzamelen om half tien voor een groepsfoto. Zelf Jacob dus vroeg uit zijn bedje deze ochtend. Jan Wessels en zijn zoon Bas zouden rond negen uur vertrekken, want ook zij gingen voor de 100 kilometer.

Een aantal zouden pas in de middag vertrekken, waaronder Jesse, Roos en Conny. Jesse zou ‘s morgens met Ben eerst nog lesgeven in Kamerik. Iedereen was keurig op tijd in Woerden. Een grote opgeblazen banner stond bij het hoofdkantoor. Eerst een stempel kaart halen voor iedereen. Even een groepsfoto en dan gauw op pad want om 17:00 zou de laatste stempelpost sluiten. De routes hadden kleuren en sommige leden kozen met een familielid een andere afstand. Sandra en Manuela; Jurgen en Sam vertrokken gelijk met ons, maar gingen een andere richting op. Er waren negen personen die in een groep voor de 100 kilometer gingen – de bende van negen. Danny en Sulaiman als ervaren fiets rotten, hadden prachtige mountainbikes. De meesten van onze groep gewoon een tourfiets en Britt op haar oma fiets met een rieten mand voorop. De regen hield eigenlijk al gauw op en het werd langzaam beter weer. Wat een geweldige route zeg door het Groene Hart. We zijn langs twee van onze eigen dojo’s gefietst die toevallig op de route lagen. Heel groen en landelijk allemaal. Soms op stukjes is het krap met de auto’s, maar op de fietspaden niets dan genieten. We zijn bij elkaar gebleven allemaal de hele route, deze bende van negen. Op advies van onze experts hebben we bij elke post een korte pauze van 10 minuten genomen. Onderweg veel drinken was het gebod; en bovendien regelmatig: eten om het uur een beetje, werd ons verteld. En daar hebben we ons met zijn allen keurig aan gehouden.

John wilde graag een bakkie koffie, maar dat lukte op de een of andere manier steeds niet. Mooie gesprekken hebben we gehad onderweg met elkaar. Gek eigenlijk dat je hier niet wat vaker gewoon tijd voor maakt in het dagelijkse leven. Als je vroeg hoe de wind zou worden op de terugweg, dan riepen de ‘rotten’: tien knopen op de kop. Geen idee wat dat betekent, maar het klonk wel heel indrukwekkend. Van wind hebben we nauwelijks last gehad. Op enig moment gingen ook onze jassen uit en kwam er een lauw zonnetje achter de wolken vandaan. Woerden, De Meije, Wilnis, Mijdrecht, Kockengen, Bodegraven en langs het prachtige kasteel in Haarzuilen, Het Hoef, dat soort plaatsen zijn we gepasseerd. Je zal het niet geloven maar ons jeugdlid Britt lag steeds op kop. Soms wel vijftig meter voor ons uit. Op het laatst was het nog even doortrappen want we hadden nog maar tien minuten voor het sluiten van de laatste post weer in Woerden. Om 17:03 reden we weer onder de poort door. Waar Jesse toevallig ook net aankwam. Sulaiman stelde voor om bij hem thuis nog wat te drinken met zijn allen. Dat hebben we gedaan: koffie, thee, biertje en wat nootjes. Heel attent van hem. Na een klein uurtje zijn we er vandoor gegaan, want wij moesten nog even vijftien kilometer terugfietsen naar Bodegraven. Geweldige dag geweest!

Met dank aan: Anita, Bas, Britt, Conny, Chris Hans, Christa, Danny, Ilse, Jan, Jesse, John, Jurgen, Kees, Leendert, Roos, Sandra, Manuela, Sam, Sulaiman en Veronique.