Een pittig weekje afgelopen week. Aikido Centrum Kamerik had met Benjamin Langendoen de aftrap met de eerste open les afgelopen zaterdag. De zondag daarop het tweede seizoen voor Aikido Centrum Wilnis. Wederom een grote groep geïnteresseerden die zich had aangemeld voor de Open Avond. Onder de bezielende leiding van Richard ten Katen, kregen zij via verschillende aikido technieken en informatie over aikido in verhaalvorm een goed beeld van wat zij kunnen verwachten in Wilnis. Voor Richard geldt dat de mentale en fysieke training van aikido hem erg aanspreken en van hem een persoon hebben gemaakt die zelfverzekerder en steviger in het leven staat. Na anderhalf uur hard werken, werd de les moe maar voldaan afgesloten. Een aantal van deze nieuwkomers gaan nu de uitdaging aan met het kennismakingspakket.

Vanochtend overigens de tweede les alweer in Kamerik. Twee mooie groepjes zijn overgebleven als start van deze nieuwe locatie. Benjamin is zeer verheugd en kan lekker aan de slag samen met Jesse en Brian. Wij zullen hem vanuit Woerden natuurlijk blijven steunen tijdens deze lessen. John had de maandagavond voor zijn rekening genomen. Aikido heeft John als mens veranderd en hij weet zich mede steeds beter te beheersen. Door regelmatig te trainen bouwt hij ook een behoorlijke conditie op; bovendien vindt hij dat je houding van aikido beter wordt en het zelfvertrouwen toeneemt. Ik kreeg mooie reacties terug van de aikidoka’s die avond later via de mail: ‘Leuke groep en ontspannen sfeer.’ De woensdag- en vrijdag middagen waren erg druk en gezellig. Alle banken in de zaal waren vol met kijkende ouders, opa’s en oma’s. Veel nieuwe kinderen hadden hun weg gevonden naar onze dojo en wilden graag voor het eerst eens meedoen met een aikido les.

De woensdag en vrijdagavond heb ik de open lessen voor de volwassenen zelf gegeven. Het thema was de zoektocht van de weg. De weg van harmonie, de letterlijke betekenis van aikido, is een lastige weg om te vinden. Het is een zoektocht naar de ideale combinatie tussen denken, voelen en handelen. Hoe weet je eigenlijk wanneer je op de juiste weg zit? Als het goed voelt, daar moet je zijn! ‘Ik moet lachen als het goed is, geeft een van de leerlingen langs de kant terug.’ Het is hetzelfde als het nemen van een besluit: je hoofd vindt er wat van, maar je gevoel ook. Hoe moet je dan handelen als die twee niet in harmonie met elkaar zijn? Je lichaam liegt niet als er iets niet klopt. Zo kun je je lichaam gebruiken om te controleren of iets wel of niet goed voelt. Neem maar eens een innerlijk besluit en kijk naar binnen voor een reactie: als je verkramping voelt in nek of schouders, hoofdpijn voelt opkomen of onprettig gevoel in de maagstreek, dan heb je het verkeerde besluit genomen. Als je niets voelt opkomen en alles blijft rustig, dan is het een goed besluit.

In aikido is het precies zo. Als je leert het trainen bewust te ervaren vanuit je lijf hoe je met de uke omgaat of andersom hoe uke met jou omgaat, ben je vanuit je gevoel aan het trainen. De uitdaging in aikido is uiteindelijk om met zo weinig mogelijk kracht de meest effectieve en efficiënte weg te zoeken. Door te streven naar deze manier van handelen, kun je daarmee beter je eigen technieken steeds verder verfijnen. Als de hele groep zo werkt, is het leerrendement in de dojo enorm hoog. Op de dan-graden training bij Wilko Vriesman heb ik afgelopen zondag prachtige werkvormen meegekregen om mee te experimenten. Deze heb ik dan ook gebruikt tijdens de open lessen deze week. Het is even de toekomst van hoe het zou kunnen gaan werken. Superlicht. Je moet eigenlijk wel eerst een behoorlijk fundament opbouwen om zo te kunnen werken; maar ik wilde dit toch meegeven aan iedereen. Een van de doelen op onze weg is natuurlijk om steeds sneller of spontaner te kunnen handelen in balans met zowel je ratio als je gevoel. De aikidoka is daarmee een evenwichtskunstenaar die constant bezig is om de juiste weg te vinden.