Zaterdagmiddag 21 december 2013 was onze laatste regionale stage dit jaar in Leiden. Marc Jongsten (vijfde dan) opent de stage met de mededeling dat het deze middag vooral om verdieping gaat. Niet zozeer om het automatisch repeteren van de technieken, maar de zoektocht naar de lichtheid van het werken met de principes. Het doen van aikido gaat verder dan rondrennen in een wit pak met een hakama, zegt Marc. De nadruk komt te liggen op de entree, de eerste reactie, op een aanval. We starten met aihanmi ikkyo ura. Waar we eerst inderdaad bevroren in deze zaal, was dat nu opgelost. Echter de verwarming stond nu op vol vermogen te loeien. Een onwaarschijnlijk effect ontstond hierdoor: een hete zomermiddag temperatuur op een koude winterdag.

Een vloeiende entree met als zoektocht de lichtheid is heerlijk werken. Ik vind het sowieso vreemd genoeg steeds prettiger werken in een overvolle dojo. Er waren zo’n 80 aikidoka’s aan het trainen; zo’n kwart daarvan uit Woerden. Het punt is dat je dan niet de hele techniek kunt trainen. Het is geen doen om steeds te vallen, want dan tuimelt iedereen over elkaar heen. Maar het verkorten van de technieken waar je elkaar aanzet tot het net niet vallen, geeft een geweldige dynamiek. Met de juiste partner kan je zo constant door trainen tot je als het ware niet meer in de gaten hebt, wie er nu aanvaller of verdediger is. Dan zit je in een heerlijke flow, die gek genoeg geen energie kost, maar die juist oplevert. Lichaam en geest voelen even samen als een geheel.

Marc refereert naar het gevoel dat je door niets te doen een maximaal resultaat kan halen. Zo rond je derde kyu kan je soms stomverbaasd zijn als je uke met heftige geluiden ineens op de grond valt vanuit een techniek. ‘Maar ik deed niets?!’ Daar begint het aikido. “Je moet met je voeten leren denken. Het lichaam doet de draai bij irimi nage en niet de arm. Het onderlichaam gaat en de voetverplaatsing regelt de rest. Er is geen verschil tussen de gevoel sensatie van uke of tori. Beiden leveren hun eigen werk. Waar het eerst gaat om het resultaat: de bevrediging van de weerstand, wordt dit later vervangen door de sensatie van frictieloos handelen. Dat is groei, dat is de weg. Hoe zachter de beweging, hoe meer er kan gebeuren. Vanuit rust en ontspanning kan je maximaal versnellen of explosief werken.”

Afgelopen vrijdagavond waren de kyu examens in Woerden en op zaterdag de dan-graden in Leiden. Mijlpaal in de geschiedenis van Aikido Centrum Woerden is de eerste zwarte band van Bas Smeulders. Een keurig examen. Verder hierbij mijn dank aan alle assistent leraren van Aikido Woerden die hebben geholpen op de maandagen bij het opleiden van onze leerlingen. Dit zijn de deelnemers die zijn geslaagd voor hun examen. Zesde kyu: Arjo, Edwin van Eijk, Joost, Marlies, Mathieu, Rob Lievaart, Willem, Brian, Karin, Dennis en Paulus. Vijfde kyu: Arno en Elly. Vierde kyu: Jeroen Oostveen en Jeroen de Graaf. Derde kyu: Tim Smits, Benjamin, Ton en Jorn. Tweede kyu: Jurgen, Lucien, Patrique en Peter Kuhnen. Eerste dan: Bas Smeulders. Allen van harte gefeliciteerd en hele fijne dagen toegewenst!