Ik was er vorig jaar al eens in geweest. Het was toen in de avond, donker en laat, na een vergadering op Papendal. De hal was toen helemaal leeg, met alleen nog wat kapotte troep verspreidt over de vloer en hier en daar een tafel. Met een zaklantaarn zochten we toen naar het lichtknopje, waar later bleek dat alle lampen er al uit waren gehaald. Alles was feitelijk verwijderd. We keken met het beperkte licht wat rond in de zaal om een eerste indruk te krijgen. Vandaag op 14 februari 2015 kwam ik er voor de tweede keer. Een totaal ander gezicht: fris, wit, veel licht en ruimte met een grote groene lange mat. Ruim driehonderd vierkante meter, met een soort voorportaal waar je je schoenen en tassen kwijt kunt. Haast een vergezicht als je binnenkomt en rechts de zaal inkijkt. Wilko Vriesman vertelde bij het welkom woord op bij de stage van Kobayashi Shihan vandaag, dat Nederland een lange geschiedenis kent wat betreft budo. Maar dat de nieuwe dojo van Aikido Nederland op het TopSportcentrum van Papendal wel een unicum is. Het is de eerste vaste dojo op deze top locatie in Arnhem, waar we met zijn allen trots op zijn.

De verschillende secties binnen de bond Aikido Nederland hebben met elkaar ten minste één gemeenschappelijkheid, geeft hij aan, terwijl hij door de zaal kijkt: de Hombu dojo. Het aikido hoofdkwartier in Japan. Wilko gaf aan dat wij op zoek zijn geweest naar een leraar uit de Hombu dojo die niet zozeer een eigen specifieke stijl had of probeert een specifieke stijl uit te dragen. Iemand die voor ons allemaal neutraal zou zijn, zeg maar sectie overstijgend. Die hebben we gevonden in Yukimitsu Kobayashi Shihan. Een zeer vriendelijk en open Japanse zevende dan aikido leraar, die ditmaal voor de achtste keer speciaal naar Nederland was gekomen voor ons. Na een Japanse warming up, met het rustig slaan op voeten, benen en lichaam, start Kobayashi met een tenkan. Hij legt uit dat het pakken van de partner een ‘vol’ contact moet zijn. Geen gat tussen de hand en de arm van de partner nadat deze een tenkan heeft gemaakt. We gaan aan de slag.

Veel leraren kiezen deze oefening om even in te komen. Het is een vertrouwde beweging en prettig om te doen. Kobayashi noemt expliciet dat het belangrijk om de verbinding te behouden in aikido: ‘Always keep the connection’. Als hij voor de klas werkt met zijn uke kijkt hij altijd naar de grond. Het straalt een soort nederigheid, respect of eerbied uit, wat hem tegelijkertijd groot maakt. We beginnen daarna met katate dori kokyu nage. Het is druk. Zeker zo’n honderdtwintig man in de zaal. We werken een aantal maal in twee groepen. Kyu-graden en dan-graden apart. De kokyu nage passeert de middag in diverse vormen, vanuit verschillende aanvallen. Vanuit shomen kiest de Shihan voor de zijkant en laat twee handen vallen op de slaande hand van de uke, waardoor deze langzaam door-valt in de slagrichting naar beneden. Als deze weer terug veert omhoog, volgt de Sensei met een kokyu nage. Een toffe werkvorm om te doen en te ervaren. Bij de yokomen vorm loopt hij na de entree iets naar achteren waardoor de aanval geneutraliseerd wordt. Daarna kan je weer alle richtingen op, wat hij ook demonstreert: shiho nage, kote geashi, irimi nage…

Bij yokomen volgt wat later in de stage een bijzondere variant, lijkende op irimi nage. Als hij het voordoet met een dame voor de klas laat hij het langzaam zien. Als de uke slaat, laat Kobayashi de slaghand vlak voor zijn eigen hoofd langs gaan en verlengt de beweging, waardoor hij achter haar komt te staan. Dan grijpt zijn achterste hand het hoofd van de uke en laat haar doordraaien in dezelfde richting als de slag. Prachtig. Heel rond of cirkel-achtig en hij doet haast niets, althans zo lijkt het. Uke valt. Ik zal dit plaatje niet snel vergeten. Het is even zoeken, maar als de techniek loopt, is het haast vanzelfsprekend om het zo te doen. Op het einde van de stage, kondigt Wilko aan dat deze stage tevens als officiële opening van de nieuwe Aikido Nederland dojo geldt. De flessen sake worden van de tafel gehaald en de bekers uitgedeeld. Als iedereen een gevulde beker in zijn hand heeft, neemt Gerrit Bartus – de voorzitter van Aikido Nederland, even het woord. De dojo staat op een mooie plaats, spreekt hij, een professionele plek in de sportwereld. Het is ook een mooie stap om het aikido verder uit te gaan dragen: zowel maatschappelijk als naar het bedrijfsleven. De bekers worden geheven en we proosten collectief als eenheid: kanpai!