Zondag 21 juli 2014 was de Zomerschool in Markelo. Deze wordt gegeven door de directeur van onze federatie Wilko Vriesman, met altijd een speciale gast. Dat was deze keer een van de top talenten van Christian Tissier genaamd: Bruno Gonzales. Vanaf de aankondigings-poster had ik verwacht dat Bruno lang en slank zou zijn, maar dat eerste bleek dat zeker niet het geval. Haast een tenger persoon, maar als je met hem traint, weegt hij voor je gevoel driemaal zo veel als hij eruit ziet. Er heerste een bedrukkende warmte die dag. Als je stond in de sportzaal van Sporthal de Haverkamp brak het zweet je al uit door alleen maar met je ogen rond te kijken. Veel drinken was het devies bij voorbaat, anders zou je snel afhaken op deze warme dag.

Wilko begon met zwaard: shomen shomen. De heup eerst naar voren bij de aanval van de uke en daarna het zwaard naar de zijkant van je eigen hoofd sturen: TAK. Heerlijk dat klinkende geluid van de zwaarden die elkaar onderweg tegenkomen. Door de inkomende intentie doe je iets met de partner waardoor er een vertraging in de aanval ontstaat. Van dat moment maken de aikidoka’s graag gebruik. Door te leren met je heup in te komen, laat Wilko ons de hand gebruiken naast de heup en deze als eerste de beweging laten sturen. Een mooi principe om vast te houden. Daarna valt het zwaard in een snijdende beweging van tori naar de uke – die dan in het gedrang komt en naar achteren moet schuiven. Dat je wakker en geconcentreerd moet blijven bij deze krijgskunst, blijkt wel uit het feit dat de tori waar ik mee aan het werk was het zwaard tot driemaal toe tegen zijn hoofd kreeg: POK. Later schakelt Wilko naar aikido shomen uchi waar we de geleerde principes uit het zwaard proberen vast te houden. Je kunt de hand door het midden laten vallen (naar de as van het wiel) of naar buiten laten vallen (de rand van het wiel), Als ik later met Bruno aan het werk ben, kiest hij voor de buitenkant. Daar voel ik zijn gewicht voor het eerst. Er zit geen enkel gaatje in zijn techniek. Waterdicht. Met volledige controle brengt hij me rustig naar de grond.

Het tweede deel van de ochtend is voor rekening van Bruno. We beginnen met chudan tsuki waar hij de uke eerst in positie zet. De tori draait op de uke af met als gedachte een zwaard beweging. De eindstand is schouder aan schouder waar beide partijen een gelijke richting uitkijken. Bruno beweegt prachtig als hij indraait. Je kunt het zwaard (dat er natuurlijk niet echt is) wel zien slaan in zijn beweging. Als hij later een kote gaeashi maakt, zie je een tweede snij beweging ontstaan. We schakelen naar jodan tsuki en shomen uchi met constant dezelfde inkomende beweging. Dat mag de uke zelf kiezen welke aanval hij of zij kiest en de tori blijft gewoon deze entree draaien. Nooit eerder ben ik zo relaxed op een aanvaller afgestapt door vast te houden aan dezelfde entree. Het maakt hier duidelijk niet meer uit wat de aanvaller doet. Dan een pauze van twee uur waar iedereen snel naar de waterfles schiet om het overduidelijk verloren vocht weer aan te vullen. We eten met een aantal Woerdenaren een hapje op het terras onder de parasol. Wilko neemt de aftrap voor het middagdeel voor zijn rekening. Hij combineert zijn eigen werk met het vasthouden van je eigen centrum met de snijbewegingen van Bruno. Shomen ikkyo ura. Onder het punt door, eerst je eigen centrum laten vallen en dan pas doorgaan met de beweging. Er zijn twee punten om mee te werken: de snij beweging en de pressie door de partner naar beneden te duwen. De snijbeweging moet eerst anders loop je vast in de partner.

Het laatste deel van de dag kiest Bruno voor het zwaard. Hij werkt vanuit dezelfde aanvallen als de ochtend: shomen, chudan en jodan tsuki. Heel leerzaam om te zien is dat hij als uke heft met het zwaard hij eerst zijn eigen zwaard naar de partner wijst om in het energie veld te komen. Na die steek stapt hij opzij, pareert het zwaard door het schuin boven zijn hoofd te houden en slaat dan in de nek van de uke. Als ik zelf aan het werk ben, is het geweldig om te voelen dat als de uke harder slaat het de totale teruggaande slaande beweging juist versterkt: uke slaat het zwaard van tori in een versneld tempo terug naar zichzelf. Aikido pur sang om zo de kracht van de ander terug naar de aanvaller te mogen ervaren. Bruno geeft een aantal korte demonstraties met het zwaard met meerdere aanvallers. Onze toptalenten worden ingezet om een en ander te laten zien. Ze moeten hard werken van Bruno als ze aanvallen. Bruno zorgt ervoor dat de aanvallers steeds voor de voeten valt van de daarna aankomende aanvaller en merkt dat droogjes op dat ze wel moeten anticiperen. Hij lijkt wel een soort machine als hij daar op zijn gemak rondjes draait met drie aanvallers die om beurten op hem afkomen. Later krijgen we nog wat oefeningen om te doen zonder zwaard. Gespiegeld bewegen. Een rare en lastige oefening om te doen. Bruno sluit de stage af door op te merken: ‘Aikido is just communication’. Pas als je voelt dat er gevaar is, moet je reageren. Bij voorkeur rustig en rechtop. Als er geen gevaar is, wacht je af en blijf je in een gelijke positie staan. Van Wilko begrijp ik dat we Bruno nog vaker gaan zien in de toekomst.