Survival parcours op de vrijdag

Woensdag 25 juni waren de laatste kinderlessen van het lopende seizoen. Onze stagiaire Alexander Douwstra had voor deze laatste kindermiddag een sportmiddag georganiseerd. Het was een examen onderdeel van zijn opleiding op de Sportacademie in Utrecht. Daar komt nog heel wat bij kijken, want we hebben een heel document ontvangen waar alles van te voren in was uitgewerkt: per groep, per onderdeel met een keurige planning. In totaal vier groepen gaat over ruim 75 kinderen die Alexander deze middag moest zien te gaan vermaken. Een spellenmiddag waar de kinderen lekker actief met elkaar bezig zijn en elkaar zodoende ook goed kunnen leren kennen. Persoonlijke doelstelling van Alexander was dat de kinderen goed moesten meedoen en het leuk vinden.

De begeleiders kregen invul formulieren uitgedeeld en een korte instructie. De grote groepen werden verdeeld in drie tot vier kleinere groepjes waar ze met elkaar oefeningen moesten doen en per onderdeel minimaal driemaal de kans kregen hun eigen persoonlijke record te verbreken. Op het laatst zouden de groepen tegen elkaar strijden en werd de tijd bijgehouden per groep. Zo werd per les een winnende groep bepaald en deze ontvingen aan het einde van de les namens Alex hun complimenten.Er heerste een hele aparte ontspannen spanning in de zaal. De kinderen soms keihard werken en elkaar aanmoedigen, waarna ze met elkaar rondom de begeleiders lagen – op hun buik met het gezicht naar elkaar toe om gezamenlijk de scores te tellen. Alex komt het volgende seizoen weer bij ons terug. Die woensdag hebben wel afscheid genomen van onze maatschappelijke stagiaire Dennis die erg goed heeft geholpen de afgelopen maanden. Heel aardig: Dennis heeft iets lekkers getrakteerd.

Deze vrijdag was ook de laatste les van onze stagiaire op de vrijdag. Tim heeft een heel seizoen meegedraaid met de BMW-groep. Ook Tim leek het leuk om deze laatste les voor zijn rekening te nemen als een soort afscheid les. Hij had vanuit het CIOS een survival parcours uitgedacht. De enige voorwaarde die wij hadden gesteld, was dat iedereen moest blijven leven. Banken die in de lucht hingen en waar je overheen moest lopen; dikke matten hoog in de lucht waar je vanaf moest rollen en een springstenen baan waar je ook nog over stokken moest zien te jumpen. Het was tevens Tim zijn laatste les bij ons. De hele middag had hij in de keuken gestaan om en brownies gebakken. Een kwartier voor tijd met zijn allen zijn kookkunsten opgegeten en gedronken, een korte speech. Tim vertelde dat hij dankbaar was dat aikido op zijn pad gekomen en vertelde: “Aikido heeft me rust gegeven!” Goed om te horen dat hij doorgaat met aikido, alleen wel iets dichter bij hem in de buurt in Utrecht.